Ut Groen-Geile Boekie is de enige echte officieilûh spellingsgids, waarin de lezer op serieuze en subtiele wijze wegwijs wordt gewezen in het mijnenveld van de Haagse taal. Dit is de Bijbel, de Koran, de Talmoed of welke ander dode wc-rol dan ook, maar dan van onze taal, het Haags. De moslims hebben hun Mekka, de joden hebben hun klaagmuur... en Hagenezen hebben dit hoofdstuk: de Spellingsreigels vannut Haags.
In dit hoofdstuk vindt je vele en vooral duidelijke regels over de spelling. Een kleine greep uit het aanbod:
De klanke vannut Haags
Het Haags is een taal die als geen ander is opgebouwd uit klanken. Eigenlijk kent het Haags alleen maar klanken. Voornamelijk kort en onverstaanbaar. Hoe deze klanken zijn ontstaan en hoe men zich deze klanken eigen kan maken staat elders in dit Groen-Geile Boekie (zie hoofdstuk 'De Haagse Huig').
Hoewel de klanken doorgaans luid en duidelijk te horen zijn, levert de schrijfwijze ervan een aantal bijzonder onverkwikkelijke knelpunten op. De letters van het ons bekende alfabet zijn niet toereikend om deze knelpunten op te lossen. Wat dat betreft zouden we als Hagenezen beter Chinees kunnen spreken. Gezien de mondiaal oprukkende Chinese overheersing is deze optie niet geheel ondenkbaar, dus kan het zeker geen kwaad de menukaart van uw lokale afvalchinees alvast uit het hoofd te leren. In het Haags uiteraard. En dan niet alleen de nummertjes!
De au en ou worden in het Haags: âh
Lees hagtop mei:
Ik hâh van jâh, gâhwe vrâh; voâh jâh vallik flâh van een fletgebâh
Een boeâh oppun trekkâh heb nau-hâh van Landbâhw, maah auk las vannut tâh van ze reitveitâh ennun etterende klâh
Hè hank mezze mâh in de vâh vamme vrâh!
Naute beine: De w die vaak na ou en au komt, is dus de w van weggelaten, behalve in uitzonderingsgevallen als Hei smurruf, ontrâhwe blâhwe sâhskebâhtâh!
De korte ij en de lange ei schrijven en spreken we uit als è
Lees weâh hagtop mei:
Die ongèn ken wel waah zèn, maah je blèf wel effe maui vamme lèf, gèl wèf
Hè is blè, want hè komp vrè in mè; dan kennie èndeluk ze wèf hèje in de wè
De ui pellen we in het Haags als ùi (waarmee we 'm flink pletten):
Hagtop leize:
Je rùik as 'n ùi in de rùi, kaup maah snel un nieuwe trùi
Achtâh de pùi annut Spùi is iederein innun lùie bùi
De r na een korte klank wordt een g:
Bagst! krèg 'n vet hagt, Magtin!
Bagt, van hagte gefeiliciteeâht met de vejaahdag van Gegt. Hieâh hebbie un dausje smagties.
De b mag ook een p worden, als u dat wil:
Ik hep 'n hâhte bek, heppie/hebbie een fles tiek-aulie?
Zeg Peppie, hebbie/heppie un steppie, om te surrefe op het wereldwède weppie?